Opinie uczestników projektu
Marta Hübner
Już samo przygotowanie do projektu, zapoznanie z otrzymanymi materiałami, szukanie informacji w książkach, necie, rozmowy z przyjaciółmi były dla mnie wartościowe.
Fajnie, że każdy mógł coś zaproponować, a później wspólnie z tego czerpaliśmy.
Tematyką, którą się zajmowaliśmy, interesowałam się już wcześniej, więc w trakcie trwania warsztatów miałam okazję poszerzyć swoją wiedzę i konfrontować ją z innymi uczestnikami spotkania.
Warsztaty skłoniły mnie również do działania by ta wiedza, związana z naszą słowiańską kulturą, (która powinna być korzeniami które znamy, których się nie wstydzimy i które są silnym, ważnym fundamentem naszej tożsamości), była przekazywana i "zarażała" jak największą liczbę odbiorców.
Z czego jestem najbardziej zadowolona? Chyba z tego, że mogłam wziąć udział w projekcie czynnie, wcielając się w jedną z granych postaci, wypróbować inny niż plastyczny rodzaj ekspresji artystycznej, związany z ruchem, ekspresją ciałem, co przyznam bardzo mnie nakręciło na rozwój w tym kierunku.
Bogatym przeżyciem był występ przed publicznością, która jak się okazało niekoniecznie jest powodem tremy ale staje się motorem mobilizującym, napędzającym do działania.
Ogromnym doświadczeniem była dla mnie praca w grupie, świadomość, że od każdego jej uczestnika zależy, jak wypadnie całość, możliwość rozmowy, dyskusji, spojrzenia na niektóre rzeczy oczami innych z odmiennej perspektywy, wspólna chęć wyszukania najlepszego rozwiązania, czasem potrzeba elastycznego zachowania a czasem umiejętność przeforsowania swojego zdania.
Niesamowite jest to, że w tak krótkim czasie stworzyliśmy razem tak dużo.
Następna sprawa - poranne ćwiczenia, genialny sposób na poznanie ludzi, zmniejszenie dystansu między uczestnikami, przełamanie lodów. Podobne działanie miały luźne obiady na trawie i wieczorne grille.
Gdybym miała coś udoskonalać w projekcie, to pewnie (z racji wykształcenia) była by to sfera plastyczna (elementy scenografii, kostiumy, rekwizyty), gdzie miałam pewien niedosyt, ale wtedy warsztaty musiały by trwać co najmniej dwa razy dłużej.
Andrzej Krzysztofiak
Minusów ciężko się doszukiwać, nie było ich.
Plusów było wiele, przede wszystkim praca z aktorami, którzy pomogli zrealizować pewne zamierzenia, które bez ich pomocy były bardzo ciężkie do zrealizowania, bo brakowało pomysłów jak 'dokręcić' je do końca.
Joanna Gałdecka
Projekt był dla mnie przede wszystkim bardzo ciekawą wyprawą do słowiańskich korzeni. Nie miałam wcześniej świadomości jak fascynująco bogata i barwna jest nasza mitologia, jak pięknie osadzona w naszych geograficznych realiach. Co więcej współtworzenie spektaklu z Czechami ukazało mi unikatowe piękno języka i pozwoliło odkryć wyjątkowość naszej mowy. Zadziałał mechanizm odbicia lustrzanego, czyli przysłuchując się innym językom słowiańskim i odczuwając zachwyt nad nimi zaczęłam patrzeć na nasz język oczami naszych słowiańskich kolegów, których wrażenia były podobne. Możliwość pracy nad realizowanymi tekstami wraz z naszymi "słowiańskimi sąsiadami" ukazała mi uniwersalność języka mitologii dla którego lokalne różnice językowe wydawały się nie stanowić żadnej przeszkody.
Projekt pozwolił mi udoskonalić takie umiejętności jak: praca w grupie, improwizacja, koncentracja (w obliczu wielopłaszczyznowości niektórych scen) , cierpliwość (na przykład w obliczu drobnych nieporozumień stricte językowych)
Katarzyna Stępniak
- ogólna organizacja od strony technicznej - czapki z głów dla wszystkich, bo było wspaniale
- projekt sam w sobie bardzo ciekawy, inspirujący do samodzielnej lektury i poszerzania wiedzy w temacie mitów i legend słowiańskich
- wspaniali partnerzy z Czech, dobrze przygotowani do projektu z bardzo ciekawymi pomysłami oraz otwarci na współpracę oraz dialog międzynarodowy. Jeśli chodzi o wartości, które można było wynieść z projektu to na pewno walka z uprzedzeniami i stereotypami, umiejętność działania w środowisku międzynarodowym z użyciem języków obcych, integracja europejska w wymiarze mikro na poziomie młodzieżowym
- projekt był tak fajny, że szkoda, że trwał tak krótko
Już samo przygotowanie do projektu, zapoznanie z otrzymanymi materiałami, szukanie informacji w książkach, necie, rozmowy z przyjaciółmi były dla mnie wartościowe.
Fajnie, że każdy mógł coś zaproponować, a później wspólnie z tego czerpaliśmy.
Tematyką, którą się zajmowaliśmy, interesowałam się już wcześniej, więc w trakcie trwania warsztatów miałam okazję poszerzyć swoją wiedzę i konfrontować ją z innymi uczestnikami spotkania.
Warsztaty skłoniły mnie również do działania by ta wiedza, związana z naszą słowiańską kulturą, (która powinna być korzeniami które znamy, których się nie wstydzimy i które są silnym, ważnym fundamentem naszej tożsamości), była przekazywana i "zarażała" jak największą liczbę odbiorców.
Z czego jestem najbardziej zadowolona? Chyba z tego, że mogłam wziąć udział w projekcie czynnie, wcielając się w jedną z granych postaci, wypróbować inny niż plastyczny rodzaj ekspresji artystycznej, związany z ruchem, ekspresją ciałem, co przyznam bardzo mnie nakręciło na rozwój w tym kierunku.
Bogatym przeżyciem był występ przed publicznością, która jak się okazało niekoniecznie jest powodem tremy ale staje się motorem mobilizującym, napędzającym do działania.
Ogromnym doświadczeniem była dla mnie praca w grupie, świadomość, że od każdego jej uczestnika zależy, jak wypadnie całość, możliwość rozmowy, dyskusji, spojrzenia na niektóre rzeczy oczami innych z odmiennej perspektywy, wspólna chęć wyszukania najlepszego rozwiązania, czasem potrzeba elastycznego zachowania a czasem umiejętność przeforsowania swojego zdania.
Niesamowite jest to, że w tak krótkim czasie stworzyliśmy razem tak dużo.
Następna sprawa - poranne ćwiczenia, genialny sposób na poznanie ludzi, zmniejszenie dystansu między uczestnikami, przełamanie lodów. Podobne działanie miały luźne obiady na trawie i wieczorne grille.
Gdybym miała coś udoskonalać w projekcie, to pewnie (z racji wykształcenia) była by to sfera plastyczna (elementy scenografii, kostiumy, rekwizyty), gdzie miałam pewien niedosyt, ale wtedy warsztaty musiały by trwać co najmniej dwa razy dłużej.
Andrzej Krzysztofiak
Minusów ciężko się doszukiwać, nie było ich.
Plusów było wiele, przede wszystkim praca z aktorami, którzy pomogli zrealizować pewne zamierzenia, które bez ich pomocy były bardzo ciężkie do zrealizowania, bo brakowało pomysłów jak 'dokręcić' je do końca.
Joanna Gałdecka
Projekt był dla mnie przede wszystkim bardzo ciekawą wyprawą do słowiańskich korzeni. Nie miałam wcześniej świadomości jak fascynująco bogata i barwna jest nasza mitologia, jak pięknie osadzona w naszych geograficznych realiach. Co więcej współtworzenie spektaklu z Czechami ukazało mi unikatowe piękno języka i pozwoliło odkryć wyjątkowość naszej mowy. Zadziałał mechanizm odbicia lustrzanego, czyli przysłuchując się innym językom słowiańskim i odczuwając zachwyt nad nimi zaczęłam patrzeć na nasz język oczami naszych słowiańskich kolegów, których wrażenia były podobne. Możliwość pracy nad realizowanymi tekstami wraz z naszymi "słowiańskimi sąsiadami" ukazała mi uniwersalność języka mitologii dla którego lokalne różnice językowe wydawały się nie stanowić żadnej przeszkody.
Projekt pozwolił mi udoskonalić takie umiejętności jak: praca w grupie, improwizacja, koncentracja (w obliczu wielopłaszczyznowości niektórych scen) , cierpliwość (na przykład w obliczu drobnych nieporozumień stricte językowych)
Katarzyna Stępniak
- ogólna organizacja od strony technicznej - czapki z głów dla wszystkich, bo było wspaniale
- projekt sam w sobie bardzo ciekawy, inspirujący do samodzielnej lektury i poszerzania wiedzy w temacie mitów i legend słowiańskich
- wspaniali partnerzy z Czech, dobrze przygotowani do projektu z bardzo ciekawymi pomysłami oraz otwarci na współpracę oraz dialog międzynarodowy. Jeśli chodzi o wartości, które można było wynieść z projektu to na pewno walka z uprzedzeniami i stereotypami, umiejętność działania w środowisku międzynarodowym z użyciem języków obcych, integracja europejska w wymiarze mikro na poziomie młodzieżowym
- projekt był tak fajny, że szkoda, że trwał tak krótko
